این مقاله مسئله پیوند کاربر، تخصیص زیرکانال و تخصیص توان به صورت توأم را در کانال فراسوی یک شبکه مخابراتی ناهمگون با بهره مندی از راهکار تسهیم فرکانسی متعامد (OFDMA) و با فرض محدود بودن حداکثر توان ارسالی هر کاربر مورد بررسی قرار می دهد, نشان داده می شود که مسئله پیش رو یک مسئله غیر خطی ترکیبی پیوسته گسسته غیر محدب است, در این راستا جهت قابل حل نمودن آن، شرط گسسته بودن متغیرهای مسئله رهاسازی شده و در عوض یک عبارت هزینه به تابع هدف اضافه می شود تا گسسته بودن این متغیرها در جواب نهایی تضمین شود, درنهایت برای حل مسئله، تابع هدف به صورت تفاضل دو تابع محدب (D, C) بازنویسی شده و سپس با استفاده از روش تقریبی سلسله مراتبی محدب، مسئله ساده سازی شده حل می شود, شایان ذکر است تا آنجایی که نویسندگان مطلع می باشند، مسئله تخصیص زیرکانال، پیوند کاربر و کنترل توان تاکنون به صورت توأم در کانال فراسوی شبکه ها ی مخابراتی ناهمگون مورد بررسی قرار نگرفته است, با مقایسه نتایج شبیه سازی ملاحظه می شود که راهکار پیشنهادی نسبت به راهکارهای ارائه شده موجود با تحمل پیچیدگی محاسباتی بالاتر، نرخ بهتری را حاصل می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سیستم سری-موازی سیستمی است که شامل چند زیرسیستم بوده که به صورت سری به هم وصل شده اند و در هر زیرسیستم، مؤلفه ها به صورت موازی به هم متصل هستند. مسئله تخصیص افزونگی شامل انتخاب بهینه تعداد افزونگی برای تخصیص دادن در هر زیر سیستم می باشد به طوری که قابلیت اعتماد سیستم سری-موازی بیشینه و هزینه کل آن کمینه گردد. در این تحقیق روش های مختلفی از جمله روش تابع ضرر، روش مجموع وزن دار و روش برنامه ریزی آرمانی برای حل مسئله تخصیص افزونگی مورد استفاده قرار می گیرد و در نهایت این روش ها مقایسه شدند. در بین روش های ارائه شده، روش برنامه ریزی آرمانی از روش مجموع وزن دار مناسب تر و بهتر است زیرا هم زمان کمتری برای محاسبات به خود اختصاص می­دهد و هم مقدار قابلیت اعتماد سیستم بالاتری را نشان می دهد. همچنین جواب های بهینه به دست آمده با توجه به نوع انتخاب پارامترها متفاوت بوده که در روش برنامه­ریزی آرمانی، با انتخاب هر پارامتری به دلخواه، زمان محاسبه صفر (با دقت 000001/0) ثانیه بوده است در صورتی که در روش مجموع وزن دار هرچه پارامترها را تغییر می دهیم، زمان محاسبه تغییر پیدا می کند. یکی از مزیت های روش برنامه ریزی آرمانی نسبت به روش تابع زیان و روش مجموع وزن دار این است که در روش برنامه ریزی آرمانی با انتخاب آرمان ها برای توابع هدف کاری می کنیم که اگر مسئله به آرمان نرسد، جوابی نزدیک به آرمان را ارائه دهد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مقاله سعی شده است تا تخصیص مطلوب اعتبارات در آموزش عالی از طریق یک مدل بهینه یابی ریاضی تخمین زده شود. تابع هدف حداکثر کردن منافع حاصل فارغ التحصیلان تابع بخش آموزش عالی است. از طرف دیگر، این مساله بهینه یابی همراه با محدودیتهایی از قبیل هیأت علمی، ظرفیت فیزیکی، اعتبارات جاری و عمرانی و محدودیت حداقل پذیرش دانشجو روبرو است. تعیین ضرایب و پارامترهای این مدل از جمله مباحث حساس این مقاله است، زیرا این ضرایب باید منعکس کننده ساختار آموزش عالی کشور باشد. تعیین ضرایب تابع هدف بسیار مشکل تر از پارامترهای دیگر است، زیرا هیچ اطلاع دقیقی از سهم فارغ التحصیلان رشته های مختلف در تولید ناخالص داخل کشور و یا، به عبارت دیگر، منافعی که برای کشور دارند در دست نیست. برای برآورد این ضرایب راه دیگری بجز استفاده از تخمین معادلات رگرسیون وجود نداشت. حسن این روش در این نکته است که مطالعه ای مقطعی است.

هدف این مطالعه تعیین سهم بهینه صندوق توسعه ملی از درآمدهای نفتی می باشد. برای این منظور در چارچوب مدل کینز- رمزی و تحت شرایط عدم اطمینان، یک مدل تعادل عمومی پویا طراحی و کالیبره شده و مسیر بهینه پس انداز، سرمایه گذاری و مصرف درآمدهای نفتی کشورمان برای دوره 1458-1394 در قالب سناریوهای مختلف بهبود بهره وری استخراج شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد نرخ بهینه سرمایه گذاری بر مبنای قاعده طلایی، معادل 15 درصد، نرخ بهینه پس انداز در صندوق 33 درصد، نرخ بهینه مصرف دولت معادل 52 درصد از درآمد نفتی می باشد و حداکثر میزان منابع ذخیره شده در صندوق طی دوره به 4.83 برابر درآمد اولیه می رسد. نتایج حاصل از بهینه سازی در قالب سناریوهای مختلف نشان می دهد با بهبود بهره وری، ریسک سرمایه گذاری کاهش یافته و نرخ بهینه سرمایه گذاری افزایش می یابد در نتیجه اقتصاد از ظرفیت های مناسبی برای مقابله با شوک های دائمی قیمت نفت برخوردار شده و نیاز به اندوخته سازی منابع در صندوق و همچنین تبعات شوک های دائمی منفی قیمت نفت کاهش می یابد.